Zaterdagmiddag kocht ik in een breiwinkel in de Cornelis Schuytstraat een nieuwe sjaal. Vorig jaar had ik in diezelfde winkel een grote, grijze wollen sjaal gekocht, maar die had ik, gelukkig wel pas aan het eind van de winter, te heet gewassen. Hij kwam eruit als een stuk vilt. De ietwat nuffige mevrouw zei toen dat ze hem volgende winter weer binnen kreeg.

Dat was nu. Ze had alle kleuren, behalve de grijze die ik juist zocht. ‘Wat is er met je sjaal gebeurd?’, vroeg ze. ‘Op 40 graden gewassen’, zei ik.

Ze keek me met grote ogen van top tot teen aan. ‘Je moet nooit iets op 40 graden wassen! Niks van wat jij nu aan hebt mag op 40 graden! 30 graden is écht de max.’

Ik wilde per se grijs. Dat stond het best bij mijn camelkleurige met felroze winterjas. ‘Alleen deze heb ik in grijs, die is van Alpaca-wol gemaakt’. Ze toonde me een zacht, wollig en fluffy exemplaar. ‘Is Alpaca niet een babylamaatje?’ vroeg ik, ‘dat heb ik ooit bij Jort Kelder gezien’. ‘Correct, dat is heel zacht spul van de babylama.’

Ik zei dat ik het duur vond, maar dat er niks anders op zat. ‘Denk maar aan Jort’, zei ze terwijl ze hem inpakte.

‘En verwas hem niet, want we gaan met pensioen’.

Categorie:
Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: